Wednesday, 11 May 2011

Zwarte parel


Als beschreven in de boeken is de Taj Mahal als een traktatie voor de ogen. De mensen massa's wegdenkend zou je zo een traantje te laten bij het zien van deze witte parel. De Taj Mahal, gebouwd ter ere van Mumtaz Mahal, brengt een betoverend gevoel met zich mee. Hoe beeldschoon is de 'godin' Mumtaz Mahal geweest?

Een klein stukje geschiedenis. In 1630 stierf Mumtaz Mahal bij het baren van haar 14e kind. Ze was de vrouw van Shan Jahan, keizer van het toen welvarende Mongolen rijk. Het verlies van zijn vrouw bracht Shan Jahan tot een staat van wanhoop, zijn intense liefdesverdriet maakte hem kapot. Hij besloot zijn geliefde te eren met een gebouw netzo prachtig als zij was.

Niets is minder waar, de Taj Mahal is magisch, imposant, beeldschoon en een werkelijk praaltje van het vieze stadje Agra. Het verdriet van de keizer is aan alle kanten te voelen. Echter haar symmetrie en oogverblindende voorkomen geeft de Taj Mahal iets onwerkelijks. Niet vreemd want deze legende heeft een keerzijde.

Pas na het wegebben van haar magie wordt nagedacht over de zwarte kant van dit witte pareltje. Zoals de duizenden handen die zijn gesneuveld voor dit bouwwerk. Nadat het project in 1643 ten einde kwam werden de handen van het werklui afgehakt. Om te voorkomen dat ze ooit iets soortgelijks kunnen bouwen. Of denk aan de verloofde van de architect, vermoord door Shan Jahan zodat de perzische architect dezelfde vorm van verdriet kon voelen. Had Shan Jahan wellicht narsistisch trekjes? Bouwde hij de Taj Mahal werkelijk uit liefde voor zijn overleden vrouw of had hij last van grootheidswaanzin, is hier sprake van schuldgevoelens, egoisme?

Deze woorden ontkrachten de schoonheid van dit wereld wonder en worden daarom liever niet uitgesproken. Wel zet het aan tot denken, over liefde, over mensen en hun aard. Laat de Taj Mahal met haar tegenstrijdigeheden meer dan op zijn plaats zijn in India. Het Indiaase leven kan een pareltje zijn, tegelijkertijd heeft het haar donkere kanten. India is als de Taj Mahal, een prachtige show speelt zich voor je ogen af. Van belang is het echter af en toe stil te staan bij de duistere taferelen die gaande zijn in de coullisse.

1 comment:

  1. Dit morbide verhaal achter de Tja Mahal was mij tot dusver niet bekend! Wow, dat zelfs de handen van de bouwers preventief af werden gehakt om een mogelijke replica te voorkomen?! Mooi verhaal heb je geschreven, doet het erg goed om gedurende een break in between scriptie schijven :) Kus, Nynke!!

    ReplyDelete